Noticias

  • Un estudiu revela que la caza de machos de urogallo afectó a la so diversidá xenética hasta abrasar la so población

    22 de Setiembre 2015

    Una investigación publicada en ‘Conservation Genetics', na que participa la Universidá d'Uviéu, apurre nuevos datos sobre'l cayente poblacional d'esta ave na cornisa cantábrica

    L'equipu que robla'l trabayu abarruntaba de que yera precisamente la presión de la caza escesiva sobre los machos, prohibida definitivamente en 1979, el desencadenante d'esta cayida demográfica.

    La caza intensiva y selectiva de urogallos machos nel cordal cantábricu hasta bien avanzáu'l sieglu XX pue desencadenar el cayente demográficu de la especie, anguaño en peligru d'estinción. Esta ye la hipótesis de trabayu d'un equipu internacional del que forma parte la Unidá Mista d'Investigación en Biodiversidá de la Universidá d'Uviéu. Les sos conclusiones fueron publicaes pola revista Conservation Genetics.

    El urogallo cantábricu, científicamente conocíu como Tetrao urogallus cantabricus, ye una subespecie del urogallo común bien amenaciada pola perda de población. Les causes de la so cayida demográfica nun taben hasta agora del tou clares. L'estudiu fai fincapié nes posibles consecuencies poblacionales de la caza d'exemplares, machos dominantes, mientres la fase del cortexu, pa ser esibíos darréu como trofeos.

    Los científicos analizaron la información xenética llograda a partir d'exemplares cantábricos cazaos y disecaos na parte occidental del cordal cantábricu dende 1958

    Los investigadores analizaron pa llegar a esta conclusión la información xenética llograda a partir de urogallos cantábricos cazaos y disecaos na parte occidental del cordal cantábricu dende 1958, lo mesmo que de les plumes recoyíes nel campu nesta mesma área xeográfica hasta 2007.

    "Cada urogallo cazáu implica retirar de la población los xenes d'esi individuu, especialmente si nun tuvo oportunidá de reproducise inda". Asina lo esplica María José Bañuelos, miembru de la Unidá Mista d'Investigación en Biodiversidá de la Universidá d'Uviéu y coautora de la publicación. "La caza facíase en plenu cortexu de celu, momentu en que los machos dominantes esibíense y cantaben p'atraer a les femes", añede. Yera esti precisamente'l peor momentu. Los meyores exemplares, aquellos que podíen garantizar el relevu xeneracional, yeren sistemáticamente esaniciaos. Los machos taben nel puntu de mira pol so viviegu plumaxe. Les femes, más pequenes, tienen un comportamientu más crípticu, lo que les faía menos apreciaes a güeyos de los cazadores.

    L'equipu que robla'l trabayu abarruntaba de que yera precisamente la presión de la caza escesiva sobre los machos, prohibida definitivamente en 1979, el desencadenante d'esta cayida demográfica. La información xenética analizada suxure que los investigadores taben no cierto.

    Bañuelos destaca que l'analís de los datos apunta qu'esa eliminación de machos dominantes, de forma siguida nel tiempu, causó daqué más qu'una simple perda numbérica d'exemplares. "Nos nuesos datos –comenta— reparen en primer llugar un amenorgamientu sópitu de la variabilidá xenética de los machos coincidiendo cola caza llegal más intensa, que puede interpretase como un descensu na cantidá y/o na calidá de los machos". Ye lo que los investigadores denominen un pescuezu de botella xenéticu.

    Les resultancies van entá más llueñe y apunten que la caza de los machos pudo desencadenar un cayente xeneral al afectar tamién a les femes. Asina, años dempués de la prohibición, reparen tamién un amenorgamientu sópitu, otru pescuezu de botella, pero esta vegada nes femes. "La nuesa interpretación ye qu'esti segundu pescuezu de botella pudo debese a una cayida del ésitu reproductor de les femes debida a la llimitación na cantidá y, quiciabes y sobremanera, na calidá de los machos disponibles", apunta la investigadora de la Universidá d'Uviéu.

    L'equipu d'investigación, nel que participen tamién espertos de la Universidá de Exeter y del Muséu de Ciencies Naturales d'Arxentina, llegó a estes conclusiones n'oldeando amueses d'ADN nuclear y d'ADN mitocondrial. Bañuelos esplica les diferencies. Una parte del ADN heriédase namá per vía materna, ye'l denomináu mitocondrial, y otra parte tresmítese por dambos proxenitores, el nuclear. Asina, comparando lo qu'asocede nestos dos tipos d'ADN a lo llargo del tiempu puede recomponese por separáu la hestoria de machos y femes. "Atopemos evidencies de que, coincidiendo cola dómina de caza más intensa, mientres l'ADN mitocondrial permanecía estable, hubo un descensu pronunciáu de la variabilidá xenética del nuclear". Dichu de forma más senciella, mientres la población de femes nun sufría, constatóse un descensu de la cantidá y calidá de machos reproductores.

    Lo interesao ye qu'una década dempués, cuando la caza yá taba prohibida, reparóse tamién un amenorgamientu del ADN mitocondrial, que puede ser interpretáu como un descensu de la cantidá y calidá de femes reproductores. "Creemos qu'esti efectu podría tar rellacionáu con un amenorgamientu del ésitu reproductor de les femes por cuenta de la llimitación de machos disponibles", comenta Bañuelos. Y añede: "Ye posible que, mientres les décades de caza intensa y años posteriores, poques femes consiguieren reproducise y/o que les cópules producir con machos subordinaos cada vez con más frecuencia yá que los dominantes taben siendo cazaos". Al mediu plazu, esto pudo llevar a que les resultancies de la reproducción fueren cada vez peores y a un cayente poblacional xeneral. Los datos llograos "son relevantes non solo pa tratar d'esplicar qué-y asocedió al urogallo, sinón tamién pa resaltar l'efectu que la caza de trofeos puede tener sobre les poblaciones", indica la investigadora.

    ¿La prohibición de la caza dexa allugar esperances? María José Bañuelos señala que l'estudiu revela -y ye precisamente unu de les sos resultancies más llamatives- que los efectos de la caza indiscriminada perpetuáronse nel tiempu y llegaron a afectar tantu a machos como a femes. "Sicasí sigue habiendo urogallos y siguiéronse reproduciendo de magar, asina que, nesi sentíu, hai esperances", apunta la investigadora de la Universidá d'Uviéu. "Lo importante agora ye saber sobre qué parámetros demográficos -razón sexual, tasa de supervivencia n'adultos, tasa de reproducción- sería facedera y aconseyable actuar p'ameyorar l'estáu de la población y aumentar el so tamañu", conclúi.

    Referencia bibliográfica:

    "Revealing the consequences of male-biased trophy hunting on the maintenance of genetic variation". Rodríguez-Muñoz, R., Rodríguel del Valle, C., Bañuelos, M.J. y Mirol, P. Conservation Genetics.

    Semeya de portada:

    Ian Svendsplass

    Semeya exemplar de urogallo machu:

    Carlos Granda

    Imaxes:


Buscar