Noticias

  • Nuevos biomarcadores dexen esquizar los mecanismos del exerciciu pa la salú

    20 de Payares 2015

    Un estudiu realizáu por investigadores de la Universidá amuesa que los microRNA podríen tener un papel relevante nel arreglu del dañu cardiacu inducíu pola práctica deportiva

    Conocer con detalle la respuesta molecular al exerciciu físicu resulta yá imprescindible a la de delimitar, por casu, si esiste una dosis máxima d'exerciciu saludable.

    Conocer con detalle la respuesta molecular al exerciciu físicu resulta yá imprescindible a la de delimitar, por casu, si esiste una dosis máxima d'exerciciu saludable. Esto adquier una importancia cada vez mayor ante'l imparable aumentu de la participación d'aficionaos en pruebes deportives esixentes, como maratones y otres carreres populares. La biomedicina cunta güei con un nuevu aliáu nesta xera. Son los llamaos microRNA, pequenes molécules de RNA que contribúin a regular la espresión d'ensame de xenes, por casu, los que s'espresen cuando faemos exerciciu. Un trabayu realizáu por investigadores de la Universidá d'Uviéu, qu'estudia precisamente la relación ente estos biomarcadores y la práctica deportiva, alzóse col tercer galardón na decimoséptima edición del Premiu Nacional de Medicina Deportiva falláu apocayá.

    Eduardo Iglesias Gutiérrez, profesor del Departamentu de Bioloxía Funcional y coordinador del estudiu, esplica que cuando faemos exerciciu non solo los músculos respuenden a esa actividá, sinón que se pon en marcha una complexa rede de comunicación ente distintos texíos. Nesta situación, dellos microRNA, especialmente aquellos que se lliberen a la circulación sanguínea, desempeñen un papel bien importante, yá que coordinen les adaptaciones al exerciciu, la recuperación ya inclusive l'arreglu de los daños que puedan producise.

    Viose yá que dalgunos d'estos microRNA circulantes son bien útiles nel diagnósticu y el siguimientu de delles enfermedaes cardiaques que pa so diagnósticu viénense utilizando otros biomarcadores sanguíneos. Curiosamente, los marcadores clásicos aumenten percima de los valores normales dempués d'un exerciciu de llarga duración, como un maratón.

    L'oxetivu del estudiu premiáu foi analizar paralelamente'l comportamientu de los distintos biomarcadores clásicos y de un grupu de microRNA circulantes en respuesta a distintes dosis d'exerciciu agudu de resistencia. Los especialistes evaluaron, más en concretu, la espresión d'estos marcadores en corredores aficionaos de mediana edá que cubrieren una carrera de diez kilómetros, un mediu maratón y un maratón.

    L'analís de la respuesta molecular a l'actividá física adquier cada vez mayor importancia ante'l imparable aumentu de la participación d'aficionaos en maratones y carreres populares

    Eduardo Iglesias Gutiérrez señala que les resultancies demuestren que l'exerciciu predominantemente aeróbico induz una medría de los niveles circulantes de los biomarcadores cardiacos clásicos siguíu d'un periodu rápidu de recuperación en non más de 24 hores y añede qu'esi aumentu ye proporcional a la dosis d'exerciciu lleváu a cabu. Los investigadores repararon tamién qu'esta medría paecía tener poca o nenguna relevancia clínica, sobremanera, considerando la rápida torna a los niveles basales y l'ausencia de signos de trestornu cardiacu pasaes 72 hores de la carrera. Paralelamente, les resultancies refundiaron una variación tantu nel númberu como nel tipu de los microRNA circulantes en cada carrera. Amás, los especialistes comprobaron qu'estos microRNA yeren lliberaos de forma regulada mientres l'exerciciu y, poro, formaben parte de la respuesta del organismu a la práctica d'exerciciu. Concretamente, l'analís bioinformático que llevaron a cabu dexó-yos identificar qu'esos biomarcadores circulantes podríen tar acomuñaos a fenómenos rexenerativos nel corazón.

    El coordinador del trabayu recuerda que se describió amás que la espresión de los microRNA non solo camuda cuando faemos exerciciu, sinón tamién cola dieta, polo que los investigadores llevaron a cabu un control estrictu de los alimentos consumíos polos voluntarios que participaron nesti estudiu, tanto antes como mientres y dempués de cada carrera.

    Dende'l puntu de vista prácticu, les resultancies d'esti trabayu amuesen que los microRNA circulantes podríen tener un papel relevante nel arreglu del dañu cardiacu llindáu inducíu pol exerciciu, lo qu'abre la puerta al desenvolvimientu de moduladores farmacolóxicos basaos nestos microRNA qu'asemeyen l'efectu del exerciciu. Anguaño, numberosos grupos d'investigación en tol mundu trabayen na modulación farmacolóxica o dietética de la función de los microRNA pal tratamientu d'enfermedaes y p'ameyorar la salú de la población. Esti estudiu ye la constatación de que l'exerciciu tamién modifica la espresión de dellos microRNA circulantes y puede desempeñar una función complementaria nesti contestu.

    El trabayu premiáu ye resultáu de la collaboración de dellos equipos nos que participaron, amás de la Universidá d'Uviéu, el Institut d'Investigació Biomèdica Sant Pau de Barcelona, la Universidá San Pablo-CEU de Madrid, l'Institutu IMDEA Alimentación de Madrid, l'Axencia Española de Protección de la Salú nel Deporte y l'Hospital Valle del Nalón.

    Referencia

    ‘MicroRNA circulantes como biomarcadores cardiacos emerxentes: respuesta al exerciciu agudu en suxetos sanos ya implicaciones pa la salú y el rendimientu'.

    Autores: Eduardo Iglesias Gutiérrez, Laura Amado Rodríguez, Pablo Martínez Camblor, Cristina Tomás Zapico, Manuel Fernández Sanjurjo, Sergio Díez Robles, Felipe González González, Natalia Úbeda Martín, Ana María Montero Bravo, Ángela García González, Alberto Dávalos Herrera, Ángel Enrique Díaz Martínez, Manuel Rabadán Ruiz, Vicenta Llorente Cortés y David De Gonzalo Calvo.


Buscar